เพื่อนผมคนหนึ่ง เขาเติบโตขึ้นมาท่ามกลาง

ความเจริญรุ่งเรืองจะมองไปทางไหนก็เห็น ตึกรา

บ้านช่องสูงสง่าเวลากลางคืน มองไปทางไหน

ก็เห็นแสงไฟระยิบระยับสวยงามไปหมด

หรือที่เรียกกันว่ากรุงเทพมหานคร เราไม่เจอกัน

มานานตั้งหลายปีทีเดียว เมื่อมาเจอกัน

ก็ทักทายกันตามประสาเพื่อน

ถ้าหากชีวิต คือการเปลี่ยนแปลง เราก็ควรจะต้องมีเวลาสำหรับตัวเราบ้าง เพื่อจะมามองดูการเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเรา
แต่ละคน ว่าทีแท้จริงแล้วชิวิตที่เรากำลังเสริมสร้าง ที่เรากำลังเปลี่ยนแปลงโดยเส้นทางที่เรากำลังเดินไปนั้นถูกต้องแล้วหรือยัง ตรงกับเป้าหมายที่แท้จริงที่เราวางไว้หรือยัง แล้วเราจะทำยังไงต่อกับชีวิต มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งส่งบทความมาให้ผม
เขามีนามปากกาว่า “ต้นไม้” บทความของเขามีหัวข้อว่า “เล็กๆน้อยๆที่งดงามบนดอย” ท่านผู้อ่านก็ลองอ่านดูนะครับ
หวังว่าประโยคสั้นๆจากเด็กหนุ่มคนนี้ อาจะสะท้อนข้อคิดอะไรบางอย่างให้กับเราได้บ้าง

           ประเทศไทยมีชนเผ่าพื้นเมืองหลากหลายกลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่กระจายตามภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งชนเผ่าพื้นเมืองเหล่านี้นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีภาษา อัตลักษณ์ วัฒนธรรมและบริบทของสังคมที่แตกต่างกันออกไปจากสังคมใหญ่ โดยดูได้จากทางภาคเหนือ จะมีกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง ม้ง เมี่ยน ลีซู ลาหู่ อาข่า ลัวะ มลาบรี ขมุ และอื่น ๆ ทางภาคใต้ ก็จะมีชาวมอแกน มอแกลน อุรักลาโว้ย และอื่น ๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีชาวภูไท โซ่ง ส่วย ญัฮกุร และอื่น ๆ เป็นต้น